Η αλλαγή προς χάριν της αλλαγής

Πρέπει να έχεις έναν τρόπο ζωής που εκτιμάς και πιστεύεις ότι αξίζει να σωθεί, ώστε να πολεμήσεις και να προσφέρεις την ζωή σου για αυτόν. Όχι για μουσειακούς λόγους, όχι για να διαφυλάξεις την παράδοση και το μερίδιο που μπορεί να προσφέρεις στην όποια παγκόσμια πολιτισμική ποικιλία, που από μόνα τους είναι αρκετοί σαν λόγοι, αλλά είναι μόνον ψυχρή λογική. Πρέπει να έχεις τόσο την πίστη όσο και απτές αποδείξεις ότι αυτός ο τρόπος που σου κληρονομήθηκε είναι μοναδικά ταιριαστός για σένα στον τόπο και χρόνο που βρέθηκες να ζεις. Γιατί μόνο έτσι θα έχεις τα ψυχικά αποθέματα για να αντισταθείς για να διαφυλάξεις αυτόν τον τρόπο ζωής. Δυστυχώς οι λανθασμένες πολιτικές που ασκούνται στους λαούς τα τελευταία 50-70 χρόνια έχουν σαν κύριο στόχο να αλλοιώσουν τις συνειδήσεις των ανθρώπων, να τους αποκόψουν από τα στοιχεία που τους συνδέουν με την πατρίδα τους και τον τρόπο ζωής που πηγάζει από την σχέση αυτή. Η απώλεια της επαφής από την φύση, η αρπαγή της περιουσίας μέσω των άδικων και παράλογων (ακριβώς επειδή δεν οδηγούν σε καμία λύση) φόρων και νόμων, οι υπέρμετρες υποχρεώσεις και οι αντιστρόφως ανάλογες παροχές και τα δικαιώματα, οδηγούν τελικά τον άνθρωπο, ο οποίος έχει ταυτίσει από τα προηγούμενα χρόνια το κράτος και τις οικονομικές πολιτικές με τον τρόπο ζωής και τις αξίες του, να τα απαξιώσει όλα και να προτιμήσει την γλυκειά νάρκωση της οθόνης του υπολογιστή και της τηλεόρασης. Με απλά λόγια, αυτό που προσπαθούν να κάνουν τα τελευταία χρόνια, δεν είναι να μας αποσπάσουν από την όποια προσωπική περιουσία που διαθέτει ο καθένας, αλλά μέσω αυτής της αρπαγής να μας κάνουν να επαναπροσδιορίσυμε την σχέση μας με την πατρίδα μας και τον τρόπο ζωής μας. Πολλοί άνθρωποι είχαν απωλέσει την σχέση τους με την πατρίδα και τον τρόπο ζωής, εδώ και πολλά χρόνια, πολύ πριν την κρίση, αλλά ακόμη και τότε, οι με δανεικά απλόχερες πολιτικές που ασκήθηκαν, είχαν τον ίδιο ακριβώς στόχο. Τώρα απλώς βάλλονται αυτοί που δεν αποτελούσαν μέρος του προβλήματος, αυτοί που δεν τα έφαγαν μαζί με τους άλλους, αυτοί που πιστεύουν ότι αυτή η γωνιά του κόσμου, έχει να προσφέρει έναν τρόπο ζωής που είναι αφάνταστα καλύτερος από τον ομογενοποιημένο τρόπο ζωής που επιβάλλεται σε παγκόσμια κλίμακα. Το γεγονός ότι δεν θεωρεί κανείς περίεργο το ότι παρουσιάζουν σαν εκσυγχρονισμό ένα σωρό αλλαγές που επιβάλλονται χωρίς καμία λογική, αφού δεν είναι απαραίτητες και το κυριότερο δεν ζητήθηκαν από τον κόσμο, μου προξενεί φοβερή εντύπωση και φόβο, γιατί συμβάλλει στην επιτάχυνση της διαδικασίας.

Το ποτάμι κυλάει ακόμη

Χριστός ανέστη και χρόνια πολλά. Αυτές τις μέρες οι άθλιοι πολιτικοί συνεχίζουν εν μέσω διαμαρτυριών να νομοθετούν αντεργατικούς και γενικότερα απάνθρωπους νόμους που μας επιστρέφουν στις απαίσιες καταστάσεις που υπήρχαν 150 χρόνια πριν, από τις οποίες βγήκαμε με αιματηρούς αγώνες. Αλλά τελικά για ποιόν λόγο κάνουν όλες αυτές τις αλλαγές στα εργασιακά μας; Μήπως για να προσφέρουμε τα επιπλέον χρήματα που θα κερδίζουμε από την δουλειά, και τις επιπλέον ώρες, προς αποπληρωμή του χρέους; (Βεβαίως η χαζομάρα έχει τα όριά της. Γιατί σε μιά χώρα με πάνω από 25% ανεργία να βοηθάς τους εργοδότες να επεκτίνουν το ωράριο των εργαζομένων τους, με μη αμοιβόμενες υπερωρίες;) Δεν γίνονται βεβαίως για την αποπληρωμή του χρέους. Από την στιγμή που αποφάσισαν να κόψουν δραστικά μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, δώρα, κοκ , που όπως το ονόμασαν “εσωτερική υποτίμηση”, αυτό που ήθελαν να πετύχουν ήταν να υποτιμήσουν την ζωή των πολιτών, αφού ο μισθμός τους δεν φτάνει πιά να καλύψει τις βασικές τους ανάγκες.Ανόητοι πολιτικοί με ανόητες λύσεις. Ή μήπως δόλιοι και παμπόνηροι πολιτικοί με φίλους που εξυπηρετούν; Μήπως η έλλειψη χρημάτων θα οδηγούσε τους ανθρώπους στο να “θάψουν” τον εαυτό τους σε μία πολύωρη και καθόλου προσοδοφόρα εργασία, αφιερώνοντας τόσο χρόνο και ενέργεια που μετά δεν θα είχαν άλλον χρόνο ή διάθεση για να ελέγξουν το τι γίνεται στην χώρα; Γιατί αυτό που γίνεται είναι το μεγάλο ξεπούλημα. Και εάν η ιδιωτική περιουσία που υποτιμάται και χάνεται (λόγω των φόρων που αντί να μειωθούν ανάλογα με τους μισθούς έχουν αυξηθεί), είναι ένα αγκάθι, τότε η κρατική περιουσία είναι ένα παλούκι. Που όμως δεν έχουμε χρόνο να το δούμε ή να το νιώσουμε. Και το κερασάκι; Επιχειρούν άχρηστα έργα που είναι ταυτοχρόνως και επικίνδυνα και καταστροφικά για το περιβάλλον, δρομολογούνται με τις ευλογίες της δικαστικής εξουσίας, που βεβαίως διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση και τα τελευταία χρόνια έχει μπερδέψει τις έννοιες λογικό, νόμιμο και δίκαιο. Τρανταχτό παράδειγμα η επικείμενη τσιμεντοπίηση 17 χιλιομέτρων ενός φυσικού ρέματος-ποταμού που ονομάζεται ρέμα Ραφήνας, αφού εκβάλει στο λιμάνι της Ραφήνας. Ένα πανέμορφο φυσικό ποτάμι με πλούσια και φιλόξενη, για τα ζώα, βλάστηση. Ένα ποτάμι που όπως τα περισσότερα ποτάμια πλυμμηρίζει όταν έχουμε έντονες βροχές. Και αντί να απαγορεύσουμε την οικοδόμηση κτισμάτων κοντά στο ρέμα, ώστε αυτό να εκτονώνεται φυσικά ( σοβαρή πλυμμήρα γίνεται μία φορά κάθε 50 χρόνια και οι υπόλοιπες που είναι συχνότερες γίνονται στα σημεία που ο άνθρωπος έχει φτιάξει πρόχειρες και κακοσχεδιασμένες γέφυρες ή κτίσματα πολύ κοντά στο ρέμα) αντιθέτως μπαζώνουμε το ρέμα γιατί έχουμε νομιμοποιήσει τα κάθε λογής αυθαίρετα δημόσια και ιδιωτικά. Η δε τσιμεντωποίηση του ρέματος, πέρα από την ανυπολόγιστη ζημιά στο περιβάλλον, τελικά πιθανόν θα είναι και επικίνδυνη για τους ανθρώπους, αφού τα καιρικά φαινόμενα αλλάξουν χρόνο με τον χρόνο και παράγοντες που δεν έχουν υπολογιστεί επιβαρύνουν απρόσμενα και οδηγούν σε μεγαλύτερες καταστροφές. Και τότε αρχίζει κανείς να αναρωτιέται, για ποιό λόγο να θέλουμε να μπαζώσουμε ένα ρέμα που δημιουργεί σπανίως προβλήματα; Μήπως για κάποιους υμέτερους εργολάβους που υπερχρεώνουν για αχρείαστα έργα; Για να αποχαρακτηρίσουν και να πουλήσουν περιοχές φυσικού κάλλους σε μεγαλοκαρχαρίες; Που αρχίζει το νόμιμο και που αρχίζει το λογικό;

So, a year has passed, with reduced activity on the planet.

I wonder, a year after the first lock down. Has this reduction in human activity, also reduced the emissions in green house gases? Is there any actual ecological gain, from the enforced lockdowns?

Γενέθλιες σκέψεις

Μικρές νεκρές μέρες, σαν μικρές αλεπούδες χτυπημένες από αυτοκίνητο σε επαρχειακό δρόμο. Περνώντας βλέπεις την κηλίδα πάνω στην άσφαλτο και μία θλίψη σε γεμίζει. Ήταν κάποτε μία αλεπού, γεμάτη προσδοκίες, αλλά ούτε να περάσει τον δρόμο δεν κατόρθωσε τελικά. Έτσι και οι μέρες, δεν κατόρθωσαν να φτάσουν στην άλλη πλευρά, να γίνουν αξέχαστες μνήμες. Ενσωματώθηκαν στον δρόμο, σε αυτό το γκρίζο συνεχές που τα καταπίνει λαίμαργα όλα, υποσχόμενο ότι σε πάει κάπου. Μόνο που πιά όλοι ξέρουμε που μας πάει. Και κανείς δεν θέλει να φτάσει εκεί. Ασχέτως εάν μερικές φορές το ευχόμαστε. 

Προτελευταία μέρα του χρόνου μου. Προσπαθώ να κοιτάξω πίσω και να βρω μία ανάμνηση, να την βαλσαμώσω και να την βάλω πάνω από το φανταστικό μου τζάκι. 

“Αυτή η ανάμνηση ήταν δύσκολο θήραμα”, θα έλεγα στην παρέα. 

Ποιό τζάκι, ποιά ανάμνηση, ποιά παρέα. Περιέργως δεν νιώθω καμιά πίκρα για όλα αυτά, παρότι τα σκέφτομαι. Είναι αυτή η διάρκεια μίας κατάστασης που ενώ πίστευες ότι ήταν παροδική, γίνεται η νέα πραγματικότητά σου μετά από ένα διάστημα. Εάν δεν σε σκοτώσει, σε αφήνει αναίσθητο στην άκρη του δρόμου.

Αλλά βρίσκεις τρόπους να μουδιάζεις τον πόνο. Άλλωστε είναι προτιμότερο και πιό εύκολο να μουδιάζεις τον πόνο, από το να υποφέρεις καθημερινά. Και κάποια στιγμή, εκεί που περνάς από τα νυχτερινά τούννελ της αργύπνοιας, με το μυαλό να παραπαίει κουρασμένο, τα ξανασκέφτεσαι, πιάνεις μιά φευγαλέα ματιά του εαυτού σου στους στρογγυλούς καθρέπτες του δρόμου και αναρωτιέσαι γιατί φαίνεσαι έτσι, πιά.

Φταίει ο καθρέπτης ή όντως έχεις αλλάξει;

Ημερολόγιο καταστροφής της Ελλάδας - Οι Δημοσιογράφοι

Δεν επιθυμώ να μαντέψω το μέλλον. Είναι ήδη τόσο φανερό στα μάτια μου που ουσιαστικά το βιώνω στο παρόν. Ίσως επειδή τα νέα που οι δημοσιογράφοι ισχυρίζονται ότι ανακαλύπτουν, δεν είναι παρά μία πρόβα τζενεράλε για να δουν τις αντιδράσεις των πολίτων στις αποφάσεις που έχουν ήδη αποφασιστεί και θα παρουσιαστούν σαν λύσεις.

Αλλά ας γίνω συγκεκριμένος. Κανένας μεγαλοδημοσιογράφος δεν βγήκε να ερευνήσει το θέμα των ΕΛΤΑ, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, των ΕΛΤΑ, της ΕΥΔΑΠ, του ΟΠΑΠ  ή της ΔΕΗ, κοκ.Τα στοιχεία γνωστά και η σύνδεση των στοιχείων ακόμη πο έυκολη. Ευκολότερη και από πρόσθεση για παιδάκια της Α' δημοτικού.

Αλλά βεβαίως οι δημοσιογράφοι στα δημόσια μέσα ελέγχονται διαρκώς από την διοίκηση η οποία με την σειρά της προσλαμβάνεται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ελεύθερη δημοσιογραφία; Χμμμ... Εάν δεν μας κάνουν την κλείνουμε σε μιά νύχτα στο κάτω - κάτω.

Οι δε ιδιώτες, υποχρεωμένοι να παράγουν ένα προϊόν το οποίο θα μπορεί να τους φέρνει διαφημίσεις  που  εξασφαλίζουν την βιωσιμότητα της επιχείρησής τους...

Ένα λεπτό. ΠΡΟΪΟΝ; ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ; Μήπως κάτι δεν πάει καλά με αυτούς τους όρους;

Μήπως τελικά όταν ένας δημοσιογράφος παίρνει μία διαφήμιση από μία εταιρεία, π.χ. ηλεκτρικού παρόχου, ή εξόρυξης χρυσού,  δεν μπορεί  να βγάζει άσχημες ειδήσεις εναντίον αυτού του παρόχου; 
Τι είδος ελεύθερης και αμερόληπτης δημοσιογραφίας είναι αυτό;

Άλλοι δημοσιογράφοι, απελπισμένοι στο να βρίσκουν διαρκώς νέες ειδήσεις, και αλληθωρίζοντας ζερβόδεξα ιδεολογικά, κάνουν ειδήσεις τις, δικές τους ή των αφεντικών τους,  θεωρίες τους περί έθνους, θρησκείας και εκπαίδευσης. Αυτό βεβαίως δεν είναι δημοσιογραφία, είναι προπαγάνδα.

Ελεύθερη δημοσιογραφία, και οτιδήποτε άλλο καλούμε ελεύθερο, είναι αυτό που δεν φοβάται να χάσει τίποτε από τα κεκτημένα του. Που θα πει την αλήθεια για να ενημερώσει τον κόσμο. Που θα διαχωρίσει την θέση του (ναι, και οι δημοσιογράφοι άνθρωποι είναι και μπορούν να έχουν προσωπική άποψη, αλλά έχουν και επίγνωση ότι αυτό είναι μόνον η δική τους άποψη) από την είδηση. Που θα αλλάξει την άποψή του, ομολογώντας το λάθος του. Που θα ελέγχει προς όφελος του λαού και όχι του δικού του.   Είναι δύσκολα όλα αυτά; Φυσικά και είναι. Και ειδικά όταν τα συμφέροντα είναι πολλά και αντικρουώμενα, ο δρόμος είναι ιδιαιτέρως μοναχικός. Αλλά δημοσιογράφος σημαίνει αυτά τα πράγματα. Δεν πηγαίνει κανείς για την λάμψη, την προβολή και τα λεφτά.  Ή μήπως όχι;

Οι κύριοι δημοσιογράφοι πρέπει να καταλάβουν ότι εφόσον δεν επιτελούν σωστά το έργο τους και ουσιαστικά εξυπηρετούν τα σχέδια των βρώμικων πολιτικών και των επιχειρηματιών φίλων τους, τελικά όχι μόνο θα μείνουν χωρίς δουλειά στο μέλλον, αλλά θα θεωρηθούν συνυπεύθυνοι για αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας.

Απάντηση των ΕΛΤΑ στην διαμαρτυρία μου για την πρόσφατη αύξηση των τιμών. 03/03/2020

Σήμερα, ακριβώς μία εβδομάδα μετά την επιστολή που έστειλα στα ΕΛΤΑ, (και θα την βρείτε στην προηγούμενη ανάρτηση) έλαβα την πιό κάτω απάντηση. Μία απάντηση που βεβαίως δεν απαντάει σε τίποτε, όπως μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια  οι κάθε φύσεως πολιτικοί και κομματικοί εκπρόσωποι. 

Ουσιαστικά λέει ότι μπορείς να χρησιμοιήσεις τις άλλες ταχυδρομικές εταιρείες  εάν σου αρέσει, αλλά βεβαίως ξέρουμε ότι οι άλλες εταιρείες είναι ιδιωτικές και αποσκοπούν μόνο στο κέρδος, ενώ τα ΕΛΤΑ, είναι μία δημόσια επιχείρηση που βεβαίως δεν θέλουμε να μπαίνει μέσα, αλλά θα θέλαμε το κέρδος να επιστρέφει στον πολίτη. 

Όμως με τις σαφείς εξοντωτικές οδηγίες της ΕΕ, περί μονοπωλειακής πολιτικής, ουσιαστικά υποχρέωσαν τις δημόσιες εταιρείες, να αλλάξουν τα χαμηλά τους τιμολόγια, ώστε να μπορούν και οι ιδιώτες να μπουν στην αγορά. Εάν όμως η αρχική σκέψη και στόχος ήταν οι καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες, τότε γιατί να υποχρεώσουν τις δημόσιες που ήταν οι πιό φθηνές να  ακριβήνουν τα τιμολόγιά τους; 

Η δε δικαιολογία ότι πολλές από αυτές τις επιδοτούσε το κράτος, εκτός ότι δεν είναι αλήθεια για πλήθος από αυτές (ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ κοκ)    δεν στέκει για υπηρεσίες όπου επιτελούν εθνικούς σκοπούς, όπως η ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, ΕΡΤ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ κοκ. Στις περισσότερες από αυτές, γίνεται μία διαρκής και σε βάθος χρόνου προσπάθεια να τις κάνουν ελλειματικές με διαφόρους τρόπους. 

Το δεύτερο που λέει είναι ότι για όποιο παράπονο, δεν έχουμε εμείς την ευθύνη ως ΕΛΤΑ, αλλά η ΕΕΤΤ που τα ενέκρινε. Δεν λέει βεβαίως ποιός τις πρότινε και τις άλλαξε.

Η ΕΕΤΤ, διορίζεται από την κυβέρνηση, οπότε δεν ξέρω πόσο ανεξαρτητη είναι. Αλλά θα το κυνηγήσω. Στην σελίδα της ΕΕΤΤ, λέει ότι εάν δεν τα βρείτε με την ΕΕΤΤ, απευθυνθείτε στον Συνήγορο του καταναλωτή. Βεβαίως αυτοί πιθανόν θα δηλώσουν αναρμόδιοι αλλά θα το κυνηγήσω και εκεί. Βεβαίως υπενθυμίζω ότι και ο Συνήγορος του Καταναλωτή συστήθηκε και εποπτεύεται από το Υπουργείο Ανάπτυξης.

Καλημέρα σας,

Σε απάντηση του ηλεκτρονικού σας μηνύματος, σας ενημερώνουμε ότι ο ΕΛΤΑ ως Φορέας Παροχής Καθολικών Ταχυδρομικών Υπηρεσιών, λειτουργεί σε ανταγωνιστικό περιβάλλον και διαμορφώνει την τιμολογιακή του πολιτική, η οποία είναι ενιαία για όλη την ελληνική επικράτεια, ύστερα από την αξιολόγηση συγκεκριμένων στοιχείων και την τήρηση ορισμένων διαδικασιών.

Τα τιμολόγια για την παροχή των πάσης φύσεως ταχυδρομικών υπηρεσιών υπόκεινται σε ενδελεχή έλεγχο από την Ανεξάρτητη Αρχή Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), ενώ καμία μεταβολή τους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν υπάρξει γνωμοδότηση της παραπάνω Αρχής και έγκρισή της.

Με εκτίμηση,

Αθανασία Κοσμά

Τομέας Εξυπηρέτησης Πελατών

Διεύθυνση Πωλήσεων

Ελληνικά Ταχυδρομεία Α.Ε.

Αδριανουπόλεως 45 - 160 70 ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

+30  800 11 82000 -  2103353100 - 2103353777

e-mail: service@elta-net.gr      

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία ΕΛΤΑ - Συνέχεια της προηγουμενης ανάρτησης¨"Πως να καταστρέψετε μία δημόσια επιχείρηση σε 4 απλά βήματα"

Τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης, πολλοί άνθρωποι ζούνε, είτε αποκλειστικά, είτε συμπληρώνοντας το διαρκώς μειούμενο εισόδημά τους,  με το να πουλάνε τα προσωπικά τους αντικείμενα στο εξωτερικό μέσα από διάφορα ηλεκτρονικά καταστήματα - πλατφόρμες, όπως το ebay.

Η Ελλάδα είχε και έχει με τα ΕΛTΑ  ένα πολύ καλό και εκτεταμένο ταχυδρομικό δίκτυο που σε συνδυασμό με τις λογικές τιμές των ταχυδρομικών, έκαναν την πώληση από την Ελλάδα αρκετά θελκτική τόσο εκτός ΕΕ, αλλά κυρίως εντός.
Δυστυχώς μετά από  μία πολύ άστοχη αύξηση στα τιμολόγια τον Αύγουστο του  2013, που δυστυχώς αφαίρεσε υποκατηγορίες βάρους, ανεβάζοντας έτσι σε πολλές περιπτώσεις δυσανάλογα το μεταφορικό κόστος, έρχεται φέτος μία ακόμη αύξηση,  αμέσως μετά την Καθαρά Δευτέρα, δίνοντας στους πελάτες  μόλις μία εβδομάδα περιθώριο να προσαρμόσουν τις τιμές τους.
Αυτές οι αυξήσεις  σε πολλές καίριες περιπτώσεις ξεπερνούν το 50 % φτάνοντας και το 150%, και η ταυτόχρονη συρρίκνωση των υποκατηγοριών βάρους και μεγέθους κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα και δίνουν την χαριστική βολή τόσο στο πελατολόγιο των ΕΛΤΑ, και κατ΄επέκταση  και στα ίδια τα ΕΛΤΑ, αφού δεν θα έχουν πιά πελάτες. 

Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι πιστεύω ότι αυτές οι τιμολογιακές αλλαγές πιθανότατα δεν προέρχονται από τις τάξεις των ΕΛΤΑ, αλλά από τους κυβερνητικούς πολιτικούς, σε μία προσπάθεια να απαξιώσουν τα ΕΛΤΑ. (βλ. την προηγούμενη ανάρτηση)  Σε συνδυασμό με την μη ανανέωση των συμβάσεων των διανομέων, την μη αναπλήρωση πολλών μόνιμων κενών θέσεων, το κλείσιμο υποκαταστημάτων, την απόφαση να αναθεωρήσουν το σύστημα των ταχυδρομικών κωδικών, ειδικά αυτήν την στιγμή,  με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έχουν λάβει απόφαση να σκοτώσουν την επιχείρηση και να την πουλήσουν σε ιδιώτες.

Δεν με νοιάζει τι ποσό θα αξιώσουν ή θα πάρουν. Τα ΕΛΤΑ, δεν θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν, όπως και οι άλλες εταιρείες κοινής ωφελείας. Όταν κάποιοι εξέλεξαν αυτή την κυβέρνηση, αλλά και τις προηγούμενες, δεν εξέλεξαν εκκαθαριστές για να τεμαχίσουν και να πουλήσουν τον δημόσιο πλούτο, αλλά διαχειριστές του, που θα τον διοικούν ευσυνείδητα και λογικά.

 

Πριν λίγο έγραψα μία επιστολή στα ΕΛΤΑ, που δημοσιεύω πιό κάτω. Σε περίπτωση απάντησης, θα την δημοσιεύσω επίσης.


Καλησπέρα σας,
με μεγάλη κατάπληξη είδα σήμερα το νέο τιμοκατάλογο των ΕΛΤΑ. Οι αυξήσεις είναι τεράστιες!
Ειδικά για τους ανθρώπους που στέλνουν με το επιστολικό ταχυδρομείο έως 2 κιλά. Ένα χτυπητό παράδειγμα  τα εντός της Ευρώπης έχουν αύξηση από 22% (100γρ)  μέχρι 62%! (1-2 κιλά) Εάν συνυπολογίσει κανείς ότι δεν υπάρχουν πια οι  ενδιάμεσες κατηγορίες βάρους που αφαιρέθηκαν από το 2013(350γρ, 750 γρ, 1,5κιλά), κάνουν την αποστολή στο εξωτερικό ασύμφορη και συνεπώς μη ανταγωνιστική. Οι πωλήσεις στο εξωτερικό είναι  το ένα πράγμα που κρατάει το κατάστημα που εργάζομαι και από ότι ξέρω πάρα πολλούς επαγγελματίες. Με αυτόν τον τρόπο βεβαίως, όχι μόνο θα χάσουμε εμείς πωλήσεις και τελικά θα κλείσουμε, αλλά και τα ΕΛΤΑ.
Άλλο παράδειγμα  είναι η απαράδεκτη  χρέωση για τα γράμματα εσωτερικού, όπου από 0.72 Λ, ανέβηκε στα 1.90!!!! Και δεν είναι καν συστημένο! 150% αύξηση για το απλό γράμμα! Γιατί θέλετε να ξεπαστρέψετε την απλή αλληλογραφία; Εάν κάτι είναι ασύμφορο, επειδή ελάχιστοι το χρησιμοποιούν  δεν το ακριβαίνεις, αλλά το κάνεις πιό φθηνό για να το χρησιμοποιούν περισσότεροι και να βγάλεις από την ποσότητα.
Όλως ο κατάλογος έχει τέτοιες χτυπητές ζητήματα ή συνδυασμό ζητημάτων που κάνουν την αποστολή δυσβάσταχτη και τελικά ασύμφορη.
Κατανοώ ότι πιθανότατα απευθύνομαι σε λάθος ανθρώπους, καθότι φαντάζομαι ότι οι εμπνευστές των νέων τιμών δεν είναι ταχυδρομικοί, αλλά πολιτικοί με άλλους στόχους στο μυαλό τους, όπως το ξεπούλημα των ΕΛΤΑ.
Έστω όμως και έτσι διαμαρτύρομαι εντόνως τόσο για τις παράλογες αυξήσεις όσο και για την ενσωμάτωση του επιστολικού ταχυδρομείου προς ΕΕ και τρίτες χώρες, που ανεβάζει δυσανάλογα το κόστος αποστολής εντός της ΕΕ, με την ελπίδα ότι οι διαμαρτυρίες θα φτάσουν και στα αυτιά των εμπνευστών. 

Ευελπιστώ τόσο σε μία απάντησή σας, όπως και σε διορθωτικές ενέργειες ώστε ο τιμοκατάλογος να είναι πιο δίκαιος και να βοηθά στο να είμαστε ανταγωνιστικοί.

Με εκτίμηση